Praviĺna!

Koska pry śćviardžaĺnych, admoŭnych i pytaĺnych slovach §55

  1. Koskaj addzialiajucca śćviardžaĺnyja, admoŭnyja i pytaĺnyja slovy ŭ pačatku skaza, kali jany źviazany sa skazam, jaki raskryvaje, kankretyzuje ich sens: tak, alie, aha, nu, što ž, jak ža, nie, što, jak i inš.
    Napryklad:

    Tak, treba pryniać hetyja zaŭvahi.
    Nie, nie takoju ja chacieŭ sustreć ciabie, siastra! (Ja.Skryhan).
    Što, hryboŭ jašče niama? (Ja.Kolas).
    Jak, ty hetaha jašče nie zrabiŭ?
    Kali pry takich slovach stajać uzmaćniaĺnyja čaścicy, to koskaj jany addzialiajucca razam.
    Napryklad:
    Oj nie, pakidać tavaryša ŭ biadzie nieĺha (Ja.Maŭr).

  2. Kali śćviardžaĺnyja, admoŭnyja i pytaĺnyja slovy paŭtarajucca, to jany raździaliajucca koskami.
    Napryklad:

    Tak, tak, pani haspadynia. Čalaviek straliaje, a čort kuliu nosić (Ja.Kupala).
    Alie, alie, jaho maci i mnie pakazvala list, u jakim jon piša, što niajnačaj musić pryjechać na śviata (C.Hartny).
    Nie, nie, – adahnaŭ ad siabie zmročnyja dumki Ivan (B.Sačanka).
    Što, što ty skazaŭ?

  3. Śćviardžaĺnyja, admoŭnyja i pytaĺnyja slovy ŭ siaredzinie skaza vydzialiajucca koskami z dvuch bakoŭ.
    Napryklad:

    Rabota, što ž, u lies nie pabiažyć (C.Hartny).
    Ty nie pavieryš, nie, takoj navaĺnicy ŭ nas nie bylo nikoli!

  4. U kancy skaza pierad śćviardžaĺnymi, admoŭnymi i pytaĺnymi slovami stavicca koska, a paślia – znak prypynku ŭ adpaviednaści z ahuĺnymi pravilami.
    Napryklad:

    Ciapier ty pojdzieš spać, tak? (I.Mieliež).
    Ja raboty nie bajusia, nie!

Zapościć
Adpravić